
De crisismaatregel had tot doel om jongeren gedurende maximaal 4 jaar (ipv 3 jaar) of gedurende maximaal 4 opeenvolgende contracten voor bepaalde tijd te geven. Volgens het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid werd er weinig gebruik gemaakt van de maatregel en konden jongeren ook zonder deze maatregel aan een contract voor onbepaalde tijd komen.